UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0
Aby wyświetlić poprawnie całą zawartość strony, uruchom wtyczkę Flash w Twojej przeglądarce.
Zobacz jak uruchomić wtyczkę Flash w Chrome.

„Duch tego narodu został tam tak celnie oddany, że nawet zdaniem samych Polaków nie można ich odmalować bardziej naturalnymi kolorami” – to zdanie francuskiego znawcy dziejów powszechnych o dziele de Tende’a można uznać za najlepszą zachętę do przeczytania książki. Wnikliwość i celność opisów staropolskiego świata sprawiają, że to źródło jest bardzo wartościowe dla specjalistów, a ciekawe dla wszystkich zainteresowanych przeszłością. Przy lekturze co jaskrawszych opisów warto pamiętać, jak duży wpływ miała „Relacja...” na kształtowanie się zachodnioeuropejskich stereotypów o Rzeczypospolitej i jej mieszkańcach.



Waza Medycejska

karta katalogowa kolekcji

Kolekcja

Rzeźba
Włochy (?)
2. połowa XVIII w., kopia wazy neoattyckiej z 2. połowy I w. n.e. z Galerii degli Uffizi we Florencji
Alabaster
Wys. 112 cm, ø 80 cm
Wil.2867

Waza Medycejska-składanie w ofierze Ifigenii

Nowożytna, alabastrowa waza w kształcie greckiego krateru jest zmniejszoną kopią jednego z najbardziej okazałych i znanych marmurowych naczyń greckich, tzw. Wazy Medycejskiej z 2. połowy I w. n.e. Od XVI w. dekoracyjna waza należała do kolekcji Medyceuszy w Rzymie (stąd nazwa) zaś w 1780 r. przewieziono ją do Florencji i umieszczono w zbiorach Galerii Uffizi. Na brzuścu naczynia znajduje się fryz figuralny, który przedstawia Agamemnona składającego w ofierze bogini Artemidzie swą córkę Ifigenię. ze sceną ofiarowania bogini Artemidzie Ifigenii przez jej ojca Agamemnona.

Waza Medycejska-żołnierze floty greckiej

Wielkie, pokryte reliefami naczynia marmurowe tego typu należą do ciekawej grupy zabytków neoattyckich. Mają charakter kompilacyjny. Formą naśladują naczynia metalowe używane w świątyniach antycznych, zaś motywy dekoracyjno-figuralne czerpią zarówno ze źródeł malarskich, jak i rzeźbiarskich.

Krater Medycejski wraz z innym tego typu dziełem, tzw. Wazą Borghese o podobnym kształcie i rodzaju dekoracji (fryz ukazujący Dionizosa i Ariadnę w otoczeniu menad i satyrów), należał do najchętniej kopiowanych zabytków, szczególnie w okresie od połowy XVII do połowy XIX wieku. Kopie różnych rozmiarów, niekiedy równe nawet oryginałom, często ustawiano jako pendant. W końcu XVIII w. niezwykle popularne stały się miniaturowe wersje waz wykonane w brązie, alabastrze czy ceramiki.

Agnieszka Świtek


drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook
studia_wilanowskie_logotyp.png

Kolekcja rzeźb i waz antycznych Stanisława Kostki Potockiego w Wilanowie na tle współczesnych jej zbiorów starożytności w Polsce (artykuł, „Studia Wilanowskie”)

Studia Wilanowskie, 1982 r. T. VIII Osiemnastowieczny "renesans antyku" w południowej i zachodniej Europie dociera, niemal równocześnie ze swoimi narodzinami, do …