UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0
Aby wyświetlić poprawnie całą zawartość strony, uruchom wtyczkę Flash w Twojej przeglądarce.
Zobacz jak uruchomić wtyczkę Flash w Chrome.

Uchwyt do bukiecika

karta katalogowa kolekcji

Kolekcja

Rzemiosło artystyczne
Francja
Kon. XIX w.
Mosiądz sztancowany, odlewany, lutowany; nakładka mosiężna; szkło
13,9 x 3,5 cm x 3 cm
Wil.5910

Uchwyt do bukiecika_1.jpg

Uchwyty do bukiecików, ozdobne i kosztowne przedmioty służące do umieszczania w nich drobnych kwiatków, używane były już w okresie renesansu. W XVI i XVII w. przybierały one formę kuli na łodyżki lub wiązki wydłużonych pręcików osadzonych na długiej rączce. W czasach, gdy kanalizacja w miastach nie była powszechnie zakładana, bukieciki noszono podczas spacerów, aby choć trochę zminimalizować nieprzyjemny zapach unoszący się w powietrzu. W XIX w. uchwyty były często oprawą bukietów balowych. Niewielkie bukieciki otaczane były białą koronką z papieru. Łodyżki kwiatów, owinięte cienkim drutem, tworzyły sztywny trzonek, który wsuwano do koszyczka i umocowywano szpilą przytwierdzoną do łańcuszka. Podczas tańca oprawka z bukiecikiem zwisała swobodnie, utrzymywana jedynie na palcu damy dzięki obrączce na łańcuszku przymocowanym do trzonka.

Uchwyt do bukiecika_2.jpg

W Anglii uchwyty do bukiecików były bardzo popularne, zwłaszcza w epoce wiktoriańskiej, kiedy to za stosowniejszą ozdobę dla młodej kobiety uważano kwiaty, a nie biżuterię. Oprawy, oprócz tradycyjnej formy noszonej w dłoni, bywały również wpinane we włosy, przymocowywane w talii jako châtelaine lub przypinane jako broszka. Wykonywane były w całości z metalu (srebra lub złoconego mosiądzu) lub składały się z metalowego koszyczka, najczęściej ażurowego, rzadziej zaś dekorowanego emalią, i trzonka wykonywanego ze szkła, koralu, masy perłowej, kości słoniowej lub porcelany. Niektóre w koszyczku miały dodatkowo zamontowane lusterko lub karnecik balowy i oprawkę na ołówek.

Egzemplarz wilanowski to klasyczny typ oprawy bukiecika noszony w dłoni. Na szklanym trzonku osadzony jest ażurowy koszyczek ze sztancowanym ornamentem eklektycznym i kobiecymi główkami osadzonymi na sztyftach. Na jednej z jego ścianek zachowało się kółeczko, do którego przymocowany był łańcuszek ze szpilą.

Małgorzata Zając

Podziel się:
Wykop Facebook
2014-07-11
Wisiorek – miniaturka.jpg

Wisiorek – miniaturka (karta katalogowa kolekcji, Kolekcja)

Miniatura portretowa, znana już w starożytności, jako samodzielny rodzaj malarstwa pierwszą fazę intensywnego rozwoju przeżywała w XVI w. Najczęściej miniaturowe …

Zainspiruj sie2_Gotowe pudełko osobliwości. fot. Julia Dobrzańska.JPG

Pudełko osobliwości (artykuł)

Zainspiruj się i stwórz swoje pudełko osobliwości! W dawnych czasach wśród władców modne było posiadanie rzeczy szczególnych, cennych i wyjątkowych. Często przechowywane były one w specjalnych pomieszczeniach zwanych gabinetami osobliwości lub kunstkamerami. Kolekcjonowano nie tylko dzieła sztuki, ale też najróżniejsze przedmioty, np. muszle, korale, zasuszone owady, a nawet... rogi jednorożców.

przedmioty_osobliwe.jpg

Przedmioty osobliwe, niecodzienne, ciekawe. (artykuł)

Czy sprzęty i cieszące oko drobiazgi, otaczające niegdyś osoby związane z Wilanowem, zasadniczo różnią się od tych, z którymi obcujemy dziś na co dzień? Mamy nadzieję, że lektura tego opracowania dostarczy Państwu nie tylko odpowiedzi na podobne pytania, ale i czystej przyjemności w obcowaniu z nieczęsto już spotykanymi wyrobami artystycznymi, podobnie jak z odchodzącą w niepamięć staropolszczyzną.