Pęknięta tarcza

Małżeństwa z miłości na szczytach władzy nie były w XVII wieku zjawiskiem częstym. Związek Jana Sobieskiego i Marii Kazimiery jest na tym tle wyjątkowy. Wiosną 1655 r. Sobieski poznał na dworze monarszym czternastoletnią dwórkę królowej Ludwiki Marii, Marię Kazimierę d’Arquien, która stała się odtąd jego „niepokonaną pasją”, a w roku 1665 - żoną. Zakochali się w sobie, kiedy jeszcze nic nie wskazywało na to, że Sobieski otrzyma koronę. Przez lata tworzyli zgrane małżeństwo nie tylko w sprawach prywatnych, ale i politycznych. Udało im się stworzyć ciepły rodzinny dom dla czwórki dzieci (córki Teresy Kunegundy, wydanej w r. 1694 za elektora bawarskiego Maksymiliana II Emanuela i synów Jakuba, Aleksandra i Konstantego), tak różny od usztywnionych etykietą absolutystycznych dworów Europy.
Zobacz film o dzieciach Jana III i Marysieńki, o wzlocie i upadku rodu Sobieskich.