Genius Loci
Genius loci Wilanowa wciąż charakteryzuje harmonijne połączenie kultury i natury, zaprogramowane przez króla Jana III, który po roku 1677 stworzył wilanowskie dobra ziemskie z prywatną siedzibą i wyznaczył ich program przestrzenno–funkcjonalny. Ten kod kulturowy, ukształtowany zasadniczo w XVII w. i wzbogacany później o nowe wątki ideowe, antycypował współczesne zasady zrównoważonego rozwoju cywilizacyjnego. Od ponad czterech lat Muzeum Pałac w Wilanowie realizuje programy, których osią jest integracja i wykorzystanie wiedzy o genius loci dawnej rezydencji oraz takie zarządzanie wiedzą o tym fenomenie, które pomaga zrozumieć znaczenia tradycji miejsca i tradycji Muzeum.
Paweł Jaskanis
Smutny byłby świat, gdyby nie miejsca wyróżnione, różnorodne i odmienne. Starożytni uznali, że ich istnienie zawdzięczamy genius loci, opiekuńczej sile kształtującej ich wyjątkowość, często określanej jako duch lub właśnie opiekun. Czy jednakże istnienie owych miejsc jest jedynie grą naszej wyobraźni, językową figurą, czy też możemy, do pewnego stopnia, zobiektywizować ich istnienie? Jedno z pytań, które postawiliśmy sobie przygotowując w Wilanowie konferencję, dotyczyło właśnie tego, na ile określenie genius loci jest aktualne. Na ile jest adekwatne wobec miejsc takich, jak Pałac w Wilanowie i jego otoczenie? Za pytaniem tym de facto kryje się problem wyjątkowości przestrzeni postrzeganej jako wyróżniona. Problem identyfikacji miejsca, jego tożsamości, jego przeszłości - ale również i przyszłości.
Bartłomiej Gutowski
Cieszymy się bardzo, że możemy przekazać naszej publiczności materiały z konferencji "Genius Loci. Tożsamość miejsca w kontekście historycznym i współczesnym", która odbyła się w Muzeum w grudniu 2007 roku.
Konferencja została zorganizowana wspólnie z Katedrą Sztuki Teorii i Muzeologii Współczesnej, Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.
Materiały do ściągnięcia po kliknięciu w okładkę.
